Uprzejmie proszę o przygotowanie wydruku /przynajmniej 1 egz. dla 2 osób/ załączonego poniżej scenariusza na zajęcia z p. mgr Jackiem Brzezińskim 12 i 19 maja.

Brat naszego Boga – scenariusz

19 maja 2012

/zajęcia przeniesione z 5 maja/

Warsztaty teatralne (2 grupa)

8.30-12.30

mgr Jacek Brzeziński

Pamięć i tożsamość – analiza tekstu ( 1 grupa)

8.30-12.30

mgr Patrycja Mikulska

12 maja 2012

Poetycka twórczość K. Wojtyły

Warsztaty teatralne (1 grupa)

8.30-10.30

10.30-14.30

prof. dr hab. Józef Fert

mgr Jacek Brzeziński

Pamięć i tożsamość – analiza tekstu ( 2 grupa)

10.30-14.30

mgr Patrycja Mikulska

Personalistyczno-hermeneutyczny model edukacji służy przede wszystkim rozjaśnianiu naszej egzystencji (modus experiendi) i stanowi impuls do szukania możliwości, które ujawnią optymalny sposób podejścia do trudności pojawiających się w sytuacji wychowawczej. Osoba ludzka, która żyje w społeczeństwie i dzieli ze społecznością rozumienie siebie, naturalnie, przyczynia się do wzrastania samorozumienia społeczeństwa przez pracę nad swoim własnym rozwojem osobistym. Uwidacznia się wtedy społeczny kontekst, w którym odkrywamy, co znaczy być istotą ludzką, a przez uczenie się o naszych potrzebach i wymaganiach, doświadczamy tych potrzeb i wymagań wraz z innymi!  Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że edukacja ma się sprowadzać do spełniania określonych oczekiwań ze strony jednostek czy społeczeństwa. Jeśli ma posiadać charakter trans-formatywny „edukacja, rzeczywista edukacja, musi przemieniać to, czego chcą ludzie”[1]. A jak wiemy, chcą różnych rzeczy – właściwych i niewłaściwych. Według pewnego przyjętego kryterium, nawet sam fenomen edukacji zostaje jednoznacznie rozstrzygnięty na jego korzyć bądź niekorzyść.  I tak, edukacja bywa postrzegana jako zło konieczne, dokuczliwa praktyka, która pozbawia radości i satysfakcji z życia. Oprócz tej dość ponurej recenzji, jaką wystawia się dziś edukacji, nierzadko zostaje ona zredukowana do „przydatnej wiedzy”, która może być stosowana jako proste zaspokojenie potrzeby bycia. Pojawia się zatem pytanie: czy musimy się bezkrytycznie zgodzić  na model „edukacji sukcesu”, towarzysko darzonego osiągnięciami (przeważnie doraźnymi i krótkowzrocznymi) lub uznaniem środowiska (nauczycielskiego, rodzicielskiego)? Nieporozumień, uproszczeń, łatwych (zbyt łatwych!) rozwiązań może być wiele…

Życie i edukacja idą w parze, nawet wtedy, kiedy nasze osobiste życie przestaje być objęte formalną szkolną edukacją, jego zadanie edukacyjne nie kończy się. Edukacja oznacza bowiem żyjące pojedyncze życie jako to, które odkrywa zawsze rosnące osobiste możliwości ludzkiego integralnego rozwoju. Namysł nad fenomenem edukacji – według wspomnianego wzorca – może przynieść efekt w postaci propozycji, pomysłów, projektów: w jaki sposób poświęcić się czemuś podnoszącemu ludzki umysł, ducha i ciało, właśnie poza obrębem owej edukacji formalnej. Tym samym, w zupełnie nowatorski sposób, sytuuje akt naszego rozumienia fenomenu edukacji szkolnej, bowiem w kontekście edukacji optymalnej (permanentnej, wielopoziomowej) każdego z uczestników tego procesu, ze szczególnym akcentem na rodziców – twórczego włączania ich w ten proces! Jednakże nie na sposób „techniczny i prawny”, lecz na drodze rozumienia, dialogu, solidarności,  i podzielania wzajemnych racji.

W związku z powyższym, zwracam się do Was, Drodzy Studenci, abyście w oparciu o nabywane doświadczenia podczas zajęć teoretycznych i praktycznych realizowanych w ramach Studiów, „wsłuchując się” na nowo w głos wszystkich podmiotów procesu edukacyjnego, poprzez gruntowną analizę stosownych dokumentów, a także, a może przede wszystkim (!), wspólną refleksję, dialog, zaproponowali – możliwości, warunki i sposoby integrowania wszystkich działań edukacyjnych oraz wychowawczych w Waszych szkołach. Konkretniej, podjęli się próby przedefiniowania w kluczu personalistyczno-hermeneutycznym obecnych w Waszych szkołach ustaleń, zapisów, praktyk dotyczących współdziałania szkoły, nauczycieli, uczniów z rodzicami, wytyczając nowe ścieżki ich realizacji.

Potraktujmy to zadanie jako podstawę do zaliczenia Studiów!

Łączę serdeczne pozdrowienia

ks. Grzegorz Barth

Jan Paweł II,  3 XI 1979 Aula Błogosławieństw

Szanowni Państwo!

Już od najbliższego poniedziałku można się logować na stronie KUL.

Wedle dotychczasowej praktyki, dyrektorzy szkół pokrywają koszty

studiów w całości lub częściowo.

Dotyczy to zarówno szkół noszących imię Jana Pawła II, jak i pozostałych.

Nauczyciele mają prawo, a nawet obowiązek robienia tzw. awansu zawodowego

oraz doskonalenia własnych umiejętności. Koszt Studiów wynosi 750 zł za  sem.,

a więc jest najniższy z możliwych!

Szczegółowych informacji udziela Centrum Studiów Podyplomowych KUL.

Podaję link:http://www.kul.pl/studia-podyplomowe-w-zakresie-nauczania-my-li-jana-paw-a-ii-dla-nauczycieli-i-wychowawc-w,art_23739.html