|
25 lutego 2012
|
Teologia stworzenia |
8.30-11.30 |
ks. prof. dr hab. K. Góźdź |
|
Jan Paweł II wobec sekularyzacji i ateizacji |
11.30-14.30 |
mgr Cezary Ritter |
|
|
3 marca 2012
|
Prawda a zasada dialogu w społeczeństwie pluralistycznym |
8.30-11.30 |
ks. prof. Alferd Wierzbicki, prof. KUL |
|
Wartość spotkania, wiary, religii i dialogu w wychowaniu |
11.30-14.30 |
dr hab. Alina Rynio, prof. KUL |
|
|
10 marca 2012
|
Kulturowe implikacje Jana Pawła II w wizji „dwóch płuc” Europy |
8.30-11.30 |
prof. dr hab. Jerzy Kłoczowski |
|
Ekumenizm i dialog międzyreligijny |
11.30-14.00 |
ks. dr Sławomir Pawłowski |
|
|
Jana Pawła II wizja solidarności globalnej |
14.00-17.00 |
ks. dr hab. Alfred Wierzbicki, prof. KUL |
|
|
17 marca 2012
|
Osoba wobec wyzwań współczesności |
8.30-13.00 |
ks. dr hab. Krzsztof Kaucha, prof. KUL |
|
Chrześcijaństwo a judaizm w nauczaniu Jana Pawła II |
13.00-16.00 |
ks. dr hab. Mirosław Wróbel, prof. KUL |
|
|
24 marca 2012 |
Człowiek wobec tajemnicy cierpienia i śmierci w nauczaniu Jana Pawła II |
8.30-11.30 |
dr Katarzyna Uzar |
|
Umieranie i żałoba |
11.30-14.30 |
dr Beata Kostrubiec |
|
|
31 marca 2012 |
Pedagogia starości w ujęciu Jana Pawła |
8.30-11.30 |
dr Katarzyna Uzar |
|
Osoby chore i niepełnosprawne wśród nas |
11.30-14.30 |
dr Anna Szudra |
|
|
Poetycka twórczość K. Wojtyły |
14.30-16.30 |
prof. dr hab. Józef Fert |
|
|
14 kwietnia 2012 |
Odpowiedzialność osoby za środowisko przyrodnicze |
8.30-11.30 |
dr Ewa Albińska |
|
„Totus tuus” odnowione |
11.30-16.00 |
ks. dr hab. Kazimierz Pek |
|
|
21 kwietnia 2012
|
Karol Wojtyła jako dramaturg |
8.30-11.30 |
prof. dr hab. Wojciech Kaczmarek |
|
Filozoficzna i teologiczna lektura „Tryptyku rzymskiego” |
11.30-14.30 |
ks. dr hab. Alfred Wierzbicki, prof.. KUL |
|
|
5 maja 2012 |
Warsztaty teatralne (2 grupa) |
8.30-12.30 |
Jacek Brzeziński |
|
Pamięć i tożsamość – analiza tekstu ( 1 grupa) |
8.30-12.30 |
mgr Patrycja Mikulska |
|
|
12 maja 2012 |
Warsztaty teatralne (1 grupa) |
8.30-12.30 |
Jacek Brzeziński |
|
Pamięć i tożsamość – analiza tekstu ( 2 grupa) |
8.30-12.30 |
mgr Patrycja Mikulska |
2012
PLAN ZAJĘĆ – 2 semestr
2011
Ważne zadanie!
Drodzy Studenci!
Personalistyczno-hermeneutyczny model edukacji służy przede wszystkim rozjaśnianiu naszej egzystencji (modus experiendi) i stanowi impuls do szukania możliwości, które ujawnią optymalny sposób podejścia do trudności pojawiających się w sytuacji wychowawczej. Osoba ludzka, która żyje w społeczeństwie i dzieli ze społecznością rozumienie siebie, naturalnie, przyczynia się do wzrastania samorozumienia społeczeństwa przez pracę nad swoim własnym rozwojem osobistym. Uwidacznia się wtedy społeczny kontekst, w którym odkrywamy, co znaczy być istotą ludzką, a przez uczenie się o naszych potrzebach i wymaganiach, doświadczamy tych potrzeb i wymagań wraz z innymi! Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że edukacja ma się sprowadzać do spełniania określonych oczekiwań ze strony jednostek czy społeczeństwa. Jeśli ma posiadać charakter trans-formatywny „edukacja, rzeczywista edukacja, musi przemieniać to, czego chcą ludzie”[1]. A jak wiemy, chcą różnych rzeczy – właściwych i niewłaściwych. Według pewnego przyjętego kryterium, nawet sam fenomen edukacji zostaje jednoznacznie rozstrzygnięty na jego korzyć bądź niekorzyść. I tak, edukacja bywa postrzegana jako zło konieczne, dokuczliwa praktyka, która pozbawia radości i satysfakcji z życia. Oprócz tej dość ponurej recenzji, jaką wystawia się dziś edukacji, nierzadko zostaje ona zredukowana do „przydatnej wiedzy”, która może być stosowana jako proste zaspokojenie potrzeby bycia. Pojawia się zatem pytanie: czy musimy się bezkrytycznie zgodzić na model „edukacji sukcesu”, towarzysko darzonego osiągnięciami (przeważnie doraźnymi i krótkowzrocznymi) lub uznaniem środowiska (nauczycielskiego, rodzicielskiego)? Nieporozumień, uproszczeń, łatwych (zbyt łatwych!) rozwiązań może być wiele…
Życie i edukacja idą w parze, nawet wtedy, kiedy nasze osobiste życie przestaje być objęte formalną szkolną edukacją, jego zadanie edukacyjne nie kończy się. Edukacja oznacza bowiem żyjące pojedyncze życie jako to, które odkrywa zawsze rosnące osobiste możliwości ludzkiego integralnego rozwoju. Namysł nad fenomenem edukacji – według wspomnianego wzorca – może przynieść efekt w postaci propozycji, pomysłów, projektów: w jaki sposób poświęcić się czemuś podnoszącemu ludzki umysł, ducha i ciało, właśnie poza obrębem owej edukacji formalnej. Tym samym, w zupełnie nowatorski sposób, sytuuje akt naszego rozumienia fenomenu edukacji szkolnej, bowiem w kontekście edukacji optymalnej (permanentnej, wielopoziomowej) każdego z uczestników tego procesu, ze szczególnym akcentem na rodziców – twórczego włączania ich w ten proces! Jednakże nie na sposób „techniczny i prawny”, lecz na drodze rozumienia, dialogu, solidarności, i podzielania wzajemnych racji.
W związku z powyższym, zwracam się do Was, Drodzy Studenci, abyście w oparciu o nabywane doświadczenia podczas zajęć teoretycznych i praktycznych realizowanych w ramach Studiów, „wsłuchując się” na nowo w głos wszystkich podmiotów procesu edukacyjnego, poprzez gruntowną analizę stosownych dokumentów, a także, a może przede wszystkim (!), wspólną refleksję, dialog, zaproponowali – możliwości, warunki i sposoby integrowania wszystkich działań edukacyjnych oraz wychowawczych w Waszych szkołach. Konkretniej, podjęli się próby przedefiniowania w kluczu personalistyczno-hermeneutycznym obecnych w Waszych szkołach ustaleń, zapisów, praktyk dotyczących współdziałania szkoły, nauczycieli, uczniów z rodzicami, wytyczając nowe ścieżki ich realizacji.
Potraktujmy to zadanie jako podstawę do zaliczenia Studiów!
Łączę serdeczne pozdrowienia
ks. Grzegorz Barth
[1] M. Ventimiglia, Three Educational Orientations: A Peircean Perspective on Education and the Growth of the Self, „Studies in Philosophy and Education” 24 (2005), 308.
2011
Cele humanistyczne szkoły
„Szkoła ma służyć konkretnemu życiu i przygotowywać do życia: co oznacza, że musi formować - a nie tylko in-formować - człowieka; musi przyczyniać się do podnoszenia go; do tego, by wzrastał w porządku bytu, w porządku tego, kim jest jako osoba”.
Jan Paweł II, 3 XI 1979 Aula Błogosławieństw
2011
Jedyne takie studia w Polsce!
STUDIA PODYPLOMOWE W ZAKRESIE NAUCZANIA MYŚLI JANA PAWŁA II DLA NAUCZYCIELI I WYCHOWAWCÓW to jedyne tego typu studia w Polsce, umożliwiające młodym nauczycielom awans zawodowy, a doświadczonym nauczycielom i wychowawcom doskonalenie wiedzy teoretycznej i praktycznej, w oparciu o myśl personalistyczną Jana Pawła II. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą i z opiniami naszych Absolwentów.
Szanowni Państwo!
Już od najbliższego poniedziałku można się logować na stronie KUL.
Wedle dotychczasowej praktyki, dyrektorzy szkół pokrywają koszty
studiów w całości lub częściowo.
Dotyczy to zarówno szkół noszących imię Jana Pawła II, jak i pozostałych.
Nauczyciele mają prawo, a nawet obowiązek robienia tzw. awansu zawodowego
oraz doskonalenia własnych umiejętności. Koszt Studiów wynosi 750 zł za sem.,
a więc jest najniższy z możliwych!
Szczegółowych informacji udziela Centrum Studiów Podyplomowych KUL.
Podaję link:http://www.kul.pl/studia-podyplomowe-w-zakresie-nauczania-my-li-jana-paw-a-ii-dla-nauczycieli-i-wychowawc-w,art_23739.html